Summary: Jakie są powszechne metody kruszenia w kruszarkach: Metoda kruszenia: używanie dwóch roboczych powierzchni kruszących do wywierania nacisku na materiał w celu jego rozbicia. Charakterystyki...

Jakie są powszechne metody rozdrabniania dla kruszarek:

Metoda rozdrabniania: wykorzystanie dwóch pracujących powierzchni rozdrabniających do wywierania ciśnienia na materiał w celu jego rozdrobnienia. Charakterystyka tej metody polega na stopniowym zwiększaniu siły i większym zakresie siły;

Metoda miksowania: Materiał jest łamany przez siłę ostrych zębów wciśniętych w materiał, a charakterystyczną cechą jest skupienie zakresu siły i występowanie lokalnego zerwania;
Metoda łamania: Gdy materiał jest łamany, materiał pęka i łamie się z powodu siły zginania skoncentrowanej w przeciwnej stronie. Ta metoda charakteryzuje się tym, że oprócz siły zewnętrznej jest poddawany również sile zginania, co ułatwia łamanie rudy.
Metoda mielenia i strugania: Ruchome powierzchnie robocze działają na materiał, generując siłę ścinającą. Siła ta działa na powierzchnię rudy i nadaje się do mielenia drobnych materiałów.
Metoda uderzeniowa: Siła rozdrabniania jest natychmiastowo stosowana do materiału, dlatego też nazywana jest metodą łamania siłowego.
Następnie metody kruszenia w kruszarkach dzielą się na dwie kategorie: rozdrobnienie mechaniczne i rozdrobnienie niemechaniczne.
Rozdrobnienie mechaniczne dzieli się na: metodę rozdrabniania zewnętrznego, rozdrabnianie, rozdrabnianie uderzeniowe, rozdrabnianie zgniatowe, rozszczepianie i zginanie oraz rozdrabnianie.
Niszczenie niemechaniczne obejmuje: eksplozja i rozbicie przez zgniatanie, rozbicie hydroimpulsyjne, rozbicie ultradźwiękowe (czyli łamanie materiałów za pomocą uderzenia wysokoczęstotliwościowych oscylacji ultradźwiękowych), kruszenie termiczne (czyli podgrzewanie materiałów i regulacja ciśnienia otoczenia w celu ich pękania), rozbicie wysokoczęstotliwościową falą elektromagnetyczną (użycie fal elektromagnetycznych o częstotliwości powyżej 3000 MHz do podgrzewania powierzchni materiału i generowania ogromnych wewnętrznych naprężeń w celu fragmentacji), oraz rozbicie przez efekt hydroelektryczny (użycie cieczy jonowej do wywołania krótkich impulsów wysokiego napięcia do rozbicia materiałów).