Summary: Kalsiyum sülfat (alçı) üretim tesisleri ölçek ve teknoloji seviyeleri açısından büyük ölçüde farklılık gösterir. Günlük bir veya iki ton üreten tesislerden düşük maliyetli manuel teknolojiler kullanan tesislere kadar çeşitlilik gösterirler...

Alçı üretim tesisleri, ölçek ve teknoloji seviyeleri bakımından oldukça farklılık gösterir. Bunlar, düşük maliyetli manuel teknolojiler kullanılarak günde bir veya iki ton üreten tesislerden, yüksek otomasyona sahip ve farklı tür ve kalitelerde alçı sıva veya alçı levha üretebilen günde bin ton üreten tesislere kadar uzanır.

Kazı işlemi bazen açık ocak yöntemleri kullanılarak kavisli alanda bulunan jipsin çıkarılmasıyla gerçekleştirilir. Jips üretim tesisinde kullanılan aşağıdaki teknikler şunlardır: kırma, elekleme, öğütme, ısıtma. Çıkarılan jips ilk olarak boyut küçültmek için kırılır ve ardından farklı parçacık boyutlarını ayırmak için eleklenir. Aşırı büyük malzeme ise daha fazla öğütülür ve daha sonra diğer işlemler için taşınır.

Ocak ve yeraltı madenlerden çıkarılan alçıtaşı, öğütülerek bir tesisin yakınında yığılır. İhtiyaca göre, yığılmış alçıtaşı daha da öğütülür ve yaklaşık 50 mm çapa kadar elekten geçirilir. Madenlenmiş alçıtaşının nem içeriği yaklaşık %0,5'ten fazla ise, alçıtaşı döner fırın veya ısıtılan silindirik değirmende kurutulmalıdır.

Kireçtaşı, döner kurutucuda kurutulduktan sonra, bir silindirik değirmenine iletilir; burada %90'ı 100 elek büyüklüğünden küçük olacak şekilde öğütülür. Öğütülmüş kalsiyum sülfat, değirmen çıkışında gaz akımıyla çıkış yapar ve ürün siklonuna toplanır. Bazen ore, gaz akımını ısıtarak silindirik değirmende kurutulur; böylece kurutma ve öğütme eşzamanlı olarak gerçekleştirilir ve döner kurutucu gerekmez.

Yüksek kaliteli alçı işleri, kalıplama, tıbbi veya endüstriyel uygulamalar için kullanılacaksa, alçı tozu üretim hattı için bir öğütme işlemi (örneğin çelik bilye, çubuk veya çekiç değirmeniyle) gereklidir.